ادبیات روستا

روستاها از دیر زمان مهد سنتها و فرهنگها و اداب و رسوم با اصالت وغنی می باشند.
بازی ها و سرگرمی هایی که رایج بود اکنون تا حدودی کم رنگ شده.
زندگی سنتی و بیاد ماندنی را در بطن خود به یادگار گذاشته.
قصه ها و داستانهای آموزنده درشب نشینی های پائیز و زمستان از حال و هوای خاص خود برخوردار بود در سایه نور فانوس و چراغ گردسوز و پی سوز جلوه میکرد وکرسی گرم و نرم که دور آن جمع می شدند.
و چهره های دوست داشتنی پدر و مادر و (پدر بزرگ و مادر بزرگ که از واژه آببا وننجون) نام برده میشد.

خانه های سنگی و کاه گلی روستا که با نم پاچی تابستانها خنک و با وجود کرسی و منقل زمستانها گرم بود کوچه های با صفا و گلی ودرختان سرسبز با میوه های انبوه و شیطنت بچه ها تجسم روح آزادگی و سلحشوری را در اذهان زنده می کرد.
شکوه وعظمت کوه ها این تجسم را هزاران برابر زیبا تر می کند و آواز پرندگان معنا گر این فرهنگبی پایان است.

که روستایی زنده است و به امر خداوند جان نثار میکند تا مملکتی پایدرا بماند.

قصه های رایج :

*قصه شاه پریون

*امیر ارسلان نامدار با آن کفشهای آهنین

*ماه پیشانی

*هفت در بستی یک در رو نبستی

*سوزن ونمک

*سنگ صبور
*بلبل سرگشته

*عاق والدین
*چهل گیس

*قصه های اجنه

*پوریای ولی

*قصه های حسین کرد شبستری

*موش وگربه

*پیشگویی ها

*قصه پهلوانان وخوبان روستا
*خاطره های بزرگان روستا.

بازی های رایج:

*لی لی

*هفت سنگ

*گردو بازی

*قاب بازی

*قایم باشک

*یه قل دوقل

*الک دولک

*دوز بازی

*پر بازی

*سکه بازی

*خر بیار باقالی ببر

*خر پشتک
*شاه و وزیر

*عمو زنجیل باف

*خاک بازی

*عروسک بازی

*میهمانی بازی
*نان گندم مال مردم

*گل یا پوچ

*نون بیار کباب ببر

*کولی بازی
پاره ای ازاین بازی های سخت وناهنجار بود.

ده،قرا،دهکده،آبادی،دهات،قصبه و قریه همه در قالب روستایند وقصبه روستای بزرگی است.
بزرگان و دانشمندان و فقها و معلمین و شهدایی که در مهد روستا نشو و نما پیدا کردند و اثر گذار بودند و حتی در سطح بین الملل از جایگاه ویژه برخوردار بودند و هستند.

فرهنگ روستا را روستایی می داند.