روستاها از ابتدا سر منشا منابع شعری در غالب اشعار محلی و حماسی و طنز ومذهبی یک سیر تاریخی را طی کرده اند در مقاطع گوناگون خدمات بی دریغ به فرهنگ جامعه بشری کرده و نام آورانی را نیز تربیت نموده اند.
اعتقادات مذهبی و فرهنگی از دیرباز با زندگی روستایی اجین بوده.
روح آزادگی و عزت نفس را به ارمغانآ ورده اعتقادات آنقدر قوی و رسوخ ناپذیر بود که مبلغان مسیحی و کلیمی و زرتشتی نتوانستند خللی در مذهب و فرهنگ مردم روستا ها ایجاد نمایند.
اجانب در خیال باطل که می توانند کلاه نمدی هارا فریب دهند و روی خورشید را گل بمالند.
فرهنگ عزاداری ریشه ای عمیق در روستا دارد که با شکوه تمام تر مراسمات محرم را به جا می آورند و در شهادت جانگداز امام اباعبدالله حسین (ع) به سوگ مینشینند.
و مرثیه محتشم در فضای حسینیه ها.
پرچمها و کتل ها جای خوشی دارد.
مراسم شبیه خوانی که همان تعزیه است از روستا بر خواسته است.
اولین تمدنها که کنار رودها پا گرفته اند روستایی بودند.
راه های روستایی طولانی پر پیچ و خم و خاکی بود و به پای کوپ شهرت داشت.
جاده های خاکی که تمامی خاطره بود ، چه زیارتگاه هایی که با نفس نفس زدن زوار طی می شد تا بدن خسته خود را به چشمه ای برسانند تا جان بی رمق خود را احیا کنند.
اعتقادات مذهبی به جایی رسیده بود که باپای برهنه جاده خاکی را برای رسیدن به دوست طی طریق نموده تا در روستای آن امامزاده محترم روح خود را صفا دهند.
درختچههایی که از سینه کوه ها روییده بود جایگاه دخیل بستن بود تا حاجت روا شوند و سقایی آ فتاب سوخته با جرعه ای آب از زائرین امام زاده پذیرایی می کرد انگار زوار تشنه از آب کوثر می آشامیدن.
بابا طاهر می فرماید:
شبی دوست دارم که پیغمبر ببینم
دمی باساقی کوثر نشینم
بگیرم در بغل قبر رضا را
در آن گلشن گل شادی بچینم
ادبیات روستا